به گزارش خبرنگار تشکل‌های دانشجویی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در شرایطی که مذاکره با آمریکا همچنان در حال ادامه یافتن است، صدای دانشجویان معترض به سازش، بار دیگر از بطن دانشگاه‌ها بلند شده است. جمعی از فعالان دانشجویی با هشدار نسبت به تکرار تجربه تلخ برجام و تشدید تحریم‌ها، بر لزوم پایبندی به اصول عزت، حکمت و مصلحت در سیاست خارجی تأکید کرده و با استناد به حافظه تاریخی ملت ایران، از عدم اعتماد به آمریکا و ضرورت ایستادگی بر حقوق هسته‌ای دفاع می‌کنند.
در این میان، سه تن از فعالان دانشجویی ــ محسن سعیدی از بسیج دانشجویی دانشگاه تهران، محسن فصیحی از بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) و امیرحسین راک از جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد ــ در گفت‌وگو با خبرنگار خبرنامه دانشجویان ایران، مواضع شفافی علیه روند فعلی دیپلماسی و چشم‌دوختن دولت به احیای توافقات فرسوده گذشته اتخاذ کردند. این گزارش، بازتابی از تحلیل و اعتراض جریان دانشجویی به نحوه مدیریت پرونده هسته‌ای و نوع تعامل دولت چهاردهم با غرب به‌ویژه آمریکاست.
مذاکره با آمریکا، دروغ بزرگ توسعه است
امیرحسین راک، فعال دانشجویی که سابقه حضور در تجمعات اعتراضی به برجام را دارد، گفت: «امروز آن‌هایی که در دولت با شعار بازگشت به عقلانیت به قدرت رسیدند، در عمل چیزی جز بازگشت به مسیر بن‌بست‌خورده برجام ندارند. تجربه تاریخی به ما نشان داده که مذاکره با آمریکا نه‌تنها دردی را دوا نکرده، بلکه به تشدید فشارها منجر شده است.»
او ادامه داد: «در سال‌های اجرای برجام، حتی یک روز تحریم‌های آمریکا متوقف نشد. امروز هم با وجود مذاکرات پنهانی و امتیازاتی که احتمالاً در حال واگذاری است، ایالات متحده تحریم‌های جدیدی وضع کرده. این نشان می‌دهد که ذات آمریکا تغییر نکرده و تکرار تجربه برجام، نه عقلانی است و نه اخلاقی.»
انرژی هسته‌ای، از نان شب واجب‌تر است
راک در بخش دیگری از سخنانش، به ارزش راهبردی فناوری هسته‌ای برای آینده ایران اشاره کرد و گفت: «در شرایطی که جهان به سمت کمبود انرژی، بحران برق و افزایش مصرف می‌رود، کشور ما نباید از تنها برگ برنده خود یعنی دانش هسته‌ای عقب‌نشینی کند. چه کسی باور می‌کند که ما باید برق هسته‌ای نداشته باشیم و به جای آن، برای تأمین برق تابستان، کشور را خاموش کنیم؟»
وی تأکید کرد: «آنچه دانشمندان ما در نطنز و فردو به دست آورده‌اند، دستاورد ملی است. دانشجویان امروز مانند سال ۸۲ در مقابل هرگونه توقف، تعلیق یا امتیازدهی بی‌ضابطه خواهند ایستاد.»
حافظه تاریخی ملت، جای تردید باقی نمی‌گذارد
محسن سعیدی، فعال دیگر دانشجویی، با نگاهی تاریخی به روابط ایران و آمریکا گفت: «ما با آمریکا دشمنی شخصی نداریم، اما رفتار این کشور طی دهه‌ها، جای تردیدی باقی نمی‌گذارد. آمریکا پشت کودتای ۲۸ مرداد ایستاد، هواپیمای مسافربری ما را زد، عراق را به جنگ با ایران تحریک کرد، از تروریست‌های ضدملت ایران حمایت کرد، و بعد هم از برجام خارج شد و بیش از ۱۵۰۰ تحریم جدید وضع کرد. آیا این کارنامه قابل اعتماد است؟»
او ادامه داد: «اتفاقاً عقلانیت اقتضا می‌کند که از تجربه درس بگیریم. عاقل کسی است که دوبار از یک سوراخ گزیده نشود. ما به نمایندگی از ملت می‌گوییم: اعتماد دوباره به آمریکا، خیانت به حافظه تاریخی مردم است.»
دولت ایده ندارد؛ مذاکره را جایگزین حکمرانی کرده
سعیدی با انتقاد از عملکرد دولت فعلی در حوزه اقتصاد گفت: «اگر دولت برنامه‌ای برای رشد اقتصادی داشت، دیگر لازم نبود مدام به مذاکره آویزان شود. وقتی نه برنامه دارید، نه اعتماد عمومی، نه اصلاح ساختارها، طبیعی است که تنها امیدتان این باشد که تحریم‌ها برداشته شود. اما این ساده‌لوحی است.»
وی افزود: «تجربه نشان داده که تحریم، ابزار دائمی آمریکاست. آن‌ها تحریم را فقط وقتی کنار می‌گذارند که ما از همه‌چیز عقب‌نشینی کنیم. این یعنی ترک منافع ملی.»
اعتماد به غرب، فرجام ندارد؛ نه برای ایران، نه برای دیگران
محسن فصیحی، دیگر فعال دانشجویی، سخنان خود را با اشاره به نمونه‌های تاریخی آغاز کرد: «در دنیا کشورهایی که به غرب اعتماد کردند، آسیب دیدند. قذافی سانتریفیوژهای خود را تحویل داد، اما غرب او را سرنگون کرد. اوکراین سلاح هسته‌ای را کنار گذاشت، اما روسیه به خاکش حمله کرد و هیچ‌کس از غرب کمکی نکرد. حتی مصدق که به آمریکا دل بسته بود، قربانی کودتای ۲۸ مرداد شد.»
او با لحنی هشداردهنده ادامه داد: «چه تضمینی هست که اگر الان همه امتیازات را دادیم، دو سال بعد آمریکا زیر میز نزند؟ مگر همین کار را با روحانی نکردند؟»
آینده روشن، در گرو مقاومت است؛ نه عقب‌نشینی
فصیحی با تأکید بر ضرورت مقاومت فعال گفت: «در این میدان، فقط یک راه هست: ایستادگی. ما باید تحریم‌ها را با قدرت ملی خنثی کنیم، نه با گدایی از دشمن. این یعنی نگاه به درون، نه به خارج. یعنی تکیه به اقتصاد دانش‌بنیان، نه واردات بی‌حساب. یعنی اولویت دادن به تولید، نه توافق‌های کاغذی.»
او در پایان گفت: «مذاکره‌گر واقعی کسی است که پشتوانه قدرت داشته باشد، نه کسی که با دست خالی وارد میدان شود. امروز دانشجویان انقلابی، افکار عمومی را برای ایستادن پشت حقوق هسته‌ای بسیج می‌کنند.»
میدان دانشگاه، آماده نبرد رسانه‌ای است
هر سه فعال دانشجویی در پایان گفت‌وگو اعلام کردند که جنبش دانشجویی در هفته‌های آینده برنامه‌هایی از جمله بیانیه‌های مشترک، نشست‌های تحلیل سیاسی، تجمع مقابل سازمان انرژی اتمی، و حتی راهپیمایی در دانشگاه‌ها را در دستور کار دارد.
به گفته آن‌ها، نباید اجازه داد که فضای رسانه‌ای کشور با تبلیغات غلط درباره «فتح الفتوح» دیپلماسی، دچار خواب‌رفتگی شود. فصیحی در این‌باره گفت: «مذاکره اگر بر مبنای قدرت ملی باشد، اشکالی ندارد؛ اما وقتی دست بالا را به دشمن می‌دهید، فقط زمینه تحقیر را فراهم کرده‌اید.»
جمع‌بندی
از مجموع سخنان این سه فعال دانشجویی می‌توان چنین نتیجه گرفت که جامعه دانشگاهی در حال بازیابی هویت انقلابی خود در پرونده سیاست خارجی است. آن‌ها معتقدند پرونده هسته‌ای ایران، فقط موضوعی فنی یا سیاسی نیست، بلکه مسئله‌ای حیثیتی و ملی است که آینده توسعه پایدار کشور را رقم خواهد زد.
در چنین شرایطی، بازگشت بدون قید و شرط به میز مذاکره، بدون جبران خسارات گذشته و اخذ تضمین‌های واقعی، به معنای فروختن آینده در برابر وعده‌هایی پوچ است؛ و جنبش دانشجویی، به‌مثابه وجدان بیدار ملت، با تمام توان در برابر این عقب‌نشینی خواهد ایستاد.
